به گزارش خبرنگار مرکز بهداشت شمالغرب یک، بسیاری از رنج‌های روانی در دنیای امروز پشت لبخندهای روزمره پنهان می‌مانند. در این میان، رسانه‌ها می‌توانند پنجره‌ای به سوی تجربه‌های ناگفته انسان‌ها باشند، مشروط بر اینکه «روایت مسئولانه» را سرلوحه کار خود قرار دهند.

 

روایت مسئولانه به معنای نادیده‌گرفتن رنج نیست؛ بلکه به معنای بازتاب دقیق واقعیت، رعایت حریم خصوصی و فراهم‌کردن فضایی برای شنیده‌شدن تجربه‌های انسانی است؛ چرا که نخستین گام برای کاهش یک رنج، آن است که فرد احساس کند دیده می‌شود و در مواجهه با دشواری‌هایش تنها نمانده است.

 

رسانه‌ها؛ ابزاری برای کاهش انگ یا منبعی برای آسیب

الناز گلباری، رییس مرکز بهداشت شمال غرب یک با اشاره به نقش دوگانه رسانه‌ها در سلامت روان اظهار کرد: پژوهش‌های علمی نشان می‌دهند رسانه‌های اجتماعی و محتوای دیجیتال می‌توانند ظرفیت‌هایی برای افزایش آگاهی و بهبود نگرش عمومی داشته باشند؛ با این حال، مواجهه نوجوانان با محتوای آسیب‌زا و پیشنهادهای الگوریتمی، ضرورت توجه هم‌زمان به سواد رسانه‌ای و مسئولیت پلتفرم‌ها را برجسته می‌کند.

 

وی ادامه داد: رسانه‌ها می‌توانند با افزایش آگاهی عمومی، تقویت ارتباطات اجتماعی و فراهم‌کردن زمینه گفت‌وگو درباره مشکلات روانی، به کاهش انگ اجتماعی کمک کنند؛ اما بازنمایی نادرست مسائل روانی و انتشار اطلاعات غیرعلمی می‌تواند سلامت روان جامعه را با چالش مواجه سازد.

 

گلباری تأکید کرد: رسانه‌ها در پرداختن به «رنج‌های نامرئی» باید از برچسب‌زنی، قضاوت و ساده‌سازی مشکلات روانی پرهیز کنند و با ارائه اطلاعات معتبر، زمینه درک بهتر تجربه‌های انسانی و مراجعه به‌موقع افراد برای دریافت کمک تخصصی را فراهم آورند.

 

آگاهی‌بخشی صحیح؛ گامی در جهت مراقبت از سلامت روان

محمود موسوی، کارشناس مسئول واحد سلامت روان مرکز بهداشت شمال غرب یک نیز با تأکید بر اهمیت اطلاع‌رسانی صحیح در این حوزه گفت: آگاهی‌بخشی عمومی زمانی اثربخش خواهد بود که اطلاعات دقیق، قابل‌فهم و متناسب با نیازهای افراد در اختیار جامعه قرار گیرد تا مردم بتوانند نشانه‌های مشکلات روانی را بهتر بشناسند و برای دریافت خدمات تخصصی اقدام کنند.

 

موسوی یادآور شد: پرداختن به مسائل سلامت روان نباید صرفاً به بیان مشکلات و آسیب‌ها محدود شود، بلکه لازم است راهکارهای پیشگیری، ظرفیت‌های حمایتی و مسیرهای دسترسی به خدمات تخصصی نیز به‌درستی معرفی شوند تا آگاهی عمومی به اقدامی مؤثر برای مراقبت از سلامت روان تبدیل شود.